PROJENİN TANIMI


Türkiye’deki tarihi yerleşimlerin büyük bir bölümünde kentsel yaşam farklı dönemlere ait arkeolojik katmanların üzerinde devam etmektedir. Yürütülen bilimsel araştırmalar ve/veya şans eseri bulgular (kentsel altyapı çalışmaları, bina temel kazıları, yol çalışmaları, vb.) ile söz konusu arkeolojik katmanların izlerini gösterir...
 

Anasayfa        Amaç        Kapsam        Yöntem        Özgün Değer        Uygulama        Proje Ekibi        Kentsel Arkeoloji         Tarsus        İletişim

AMAÇ


Proje Türkiye’de çok katmanlı tarihi kent merkezlerindeki kentsel arkeolojik değerlerin, özellikle toprak altı arkeolojik katmanların planlama sürecine girdi sağlayabilmesine ve kent yaşamına dahil edilmesine yönelik yöntem geliştirmeyi amaçlamaktadır. Türkiye’deki tarihi yerleşimlerin...
 

KAPSAM


Türkiye’de tarihi kent merkezlerinin büyük bir bölümü antik çağlardan itibaren sürekli yerleşilmiş, bu nedenle farklı kültür dönemlerinden oluşan çok-katmanlı bir yapıya sahiptirler. Ancak kentsel planlama sürecinde söz konusu kültürel katmanların ve özellikle toprak altında görünmeyen arkeolojik değerlerin...
 

YÖNTEM


Projede uygulanacak ketsel arkeolojik değerlendirme yöntemi ve araştırma teknikleri çok katmanlı tarihi kent merkezlerindeki gerçek (korunmuş ve/veya korunması olası) arkeolojik potansiyelin belirlenmesi, mekansallaştırılması ve karakter bölgeleri üzerinden geliştirilen stratejiler ile kentsel planlama sürecine....
 

ARAŞTIRMANIN ÖZGÜN DEĞERİ


Türkiye’de yürütülen kentsel koruma planlaması çalışmalarında, ağırlıklı olarak kentsel sit alanı tanımı içerisinde yer alan tescilli veya tescilsiz geleneksel doku öğeleri ile anıtsal yapılar ön plana taşınmaktadır. Bu nedenle, kentsel dokunun anlaşılması için temel planlama analizlerine ek olarak morfolojik ve yapısal...
 

KENTSEL ARKEOLOJİ


19. Yüzyılın ikinci yarısında endüstrileşme süreci ile birlikte kent merkezlerinde başlayan yoğun inşa faaliyetlerine paralel bir şekilde Londra, Oslo ve Novgorod gibi merkezlerde yürütülen arkeolojik araştırmalar, yetersiz belgeleme yöntemlerine rağmen Sartafij ve Melli (1999, 21) tarafından...